niedziela, 25 października 2026

Restaurant week Łódź w Angelo Ristorante

 

Cześć!
Ostatnio, dość spontanicznie zarezerwowałam nam z mężem miejsce na Restaurant Week. Chcieliśmy po prostu sprawdzić jakąś nową restaurację, a ta formuła bardzo mi się spodobała.

Jeśli ktoś nie zna Restaurant Week, restauracje biorące udział w wydarzeniu przygotowują specjalne, popisowe menu. Za około 80 zł od osoby dostajemy trzy dania: przystawkę, danie główne i deser, a do tego jeszcze drink. Dochodzi oczywiście opłata serwisowa, ale nadal uważam, że jest to naprawdę super deal.

I przede wszystkim świetny sposób na odkrywanie nowych miejsc. Zamiast iść kolejny raz do restauracji, którą już znamy, można sprawdzić coś nowego i przy okazji spróbować menu przygotowanego specjalnie na tę okazję.

My wybraliśmy Angelo Ristorante.

Do wyboru były dwa zestawy — jeden mięsny i jeden wegetariański. Oczywiście stwierdziliśmy, że weźmiemy oba, żeby móc spróbować jak najwięcej ;)

W wersji mięsnej była bruschetta z salsiccią, ricottą i peperonatą, a następnie gulasz z jelenia w sosie z czerwonego wina z polentą i żurawiną. W wersji wege można było spróbować kremu z leśnych grzybów oraz tagliatelle w kremowym sosie cytrynowym z cukinią. Na deser w obu zestawach był biszkopt z prażonymi jabłkami, cynamonem i musem waniliowym. I szczerze? Warto było wziąć oba. Normalnie pewnie każde z nas wybrałoby po prostu jedno menu i tyle, a tutaj mogliśmy podjadać sobie nawzajem i przetestować praktycznie całą festiwalową kartę. Obojgu nam najbardziej smakowały dania główne. Moje tagliatelle było tak pyszne. Czym więcej się je jadło tym bardziej smakowało. Co ciekawa, temu daniu w ogóle nie brakowało mięsa. Karola najbardziej zaskoczyła jego przystawka, czyli na pozór bułka z pomidorkami... Smakowo to był majstersztyk. A późniejszy gulasz z jelenia to była wisienka na torcie. A deser? Monoporcja z jedwabistym kremem waniliowym, jabłkami i biszkoptem. Cudowny balans słodyczy i smaku jabłek. Bardzo dobry.

Bardzo podoba mi się właśnie to, że restauracje na Restaurant Week przygotowują swoje popisowe menu. Można spróbować kilku różnych rzeczy i trochę lepiej poznać dane miejsce niż przy zamówieniu jednego dania z normalnej karty. Mogę wam już zdradzić, że planujemy tutaj wybrać się ponownie aby sprawdzić również klasyczne menu ;) Cieszę się, że odkryliśmy fajną włoską restaurację, która nie jest  po prostu pizzerią.

Sama restauracja również bardzo nam się spodobała. Było elegancko i przytulnie zarazem, spokojnie i zdecydowanie jest to fajne miejsce na kolację we dwoje. Całość dopełniała również włoska muzyka i obsługa kelnerska na najwyższym poziomie.

Czy polecam pójście na Restaurant Week? Zdecydowanie tak. Szczególnie jeśli tak jak my chcecie sprawdzić jakieś nowe miejsce, ale nie do końca wiecie gdzie się wybrać. Za tę cenę dostajemy trzy dania, drinka i przy okazji możliwość przetestowania restauracji, do której być może później wrócimy już na normalne menu.

Angelo na pewno zapisuję sobie na liście takich miejsc. Z resztą mój mąż uznał, że jest to jedna z najlepszy restauracji w Łodzi ;)

Do zobaczenia!
Angelika

niedziela, 18 października 2026

Mój jesienny mundurek – brązy, czerń i kozaki

 

Cześć!
Jesień zdecydowanie nie należy do moich ulubionych pór roku. Ba, gdybym mogła, to po lecie najchętniej przeskoczyłabym od razu do grudnia, świątecznych lampek i całej tej bożonarodzeniowej otoczki. Deszcz, szybko robiące się ciemno i coraz niższe temperatury zdecydowanie nie są czymś, na co czekam z utęsknieniem…

Muszę jednak przyznać jedno – jesienne stylizacje mają swój klimat. I chyba właśnie ubrania są jedną z niewielu rzeczy, za które naprawdę mogę tę porę roku polubić.

Kiedy tylko robi się chłodniej, automatycznie wracam do brązów, czerni, kozaków i dłuższych płaszczy. To chyba mój jesienny mundurek, bo takie połączenia mogłabym nosić praktycznie na okrągło. Nie trzeba też szczególnie kombinować – wystarczy kilka prostych elementów, a całość od razu wygląda bardziej „ubrana”.

W tej stylizacji postawiłam właśnie na moje ulubione jesienne kolory. Brąz połączyłam z czernią, do tego kozaki, wzorzyste rajstopy i długi płaszcz. Całość jest dość prosta, ale przez rajstopy i dodatki nie wydaje mi się nudna. I chyba właśnie takie zestawy lubię najbardziej – bez przesady, ale jednak z jakimś drobnym elementem, który robi całą stylizację.

Swoją drogą, brąz zdecydowanie wrócił ostatnio do mojej szafy. Już zeszłej jesieni zaopatrzyłam się sporo w brązowe elementy. Przez długi czas dużo częściej sięgałam po beże czy klasyczną czerń, a teraz coraz częściej podobają mi się właśnie czekoladowe odcienie. Szczególnie jesienią wyglądają naprawdę świetnie.

Czy ta stylizacja sprawiła, że nagle pokochałam jesień? Absolutnie nie. Ale przynajmniej mam dobry powód, żeby wyciągnąć z szafy kozaki i płaszcz. A czy ktoś pamięta moja stare posty z bloga ze stylizacjami? Ciekawa jestem. Teraz gdy do nich wracam czuję cringe :D Ale oj tam. Zostaną na pamiątkę.

A Wy lubicie jesień? Czy podobnie jak ja po prostu staracie się znaleźć w niej jakieś plusy?
Angelika

niedziela, 11 października 2026

Moje ulubione zdjęcia z naszego ślubu 🤍

 

Cześć,
Wiem, wiem, ostatnio zrobiło się tutaj trochę ślubnie, ale w końcu mamy pierwszą rocznicę, więc chyba mogę sobie na to pozwolić ;) Dzisiaj już ostatni powrót do naszego ślubu, czyli kilka moich ulubionych zdjęć z tego dnia. Chciałam zostawić je tutaj przede wszystkim na pamiątkę.

Mieliśmy cudowną fotograf – Ingę, która uchwyciła tyle pięknych momentów, że wybór tylko kilku zdjęć był naprawdę ciężki. Do każdego kadru zostawiam krótką notkę.


Kadr z moimi druhnami obowiązkowo musiałam tutaj zostawić. Wspólne przygotowania to był cudowny moment pełen śmiechu przed samym ślubem. Fotograf i kamerzysta również dołożyli swoją cegiełkę. Bardzo dobrze pomogli aby wszelki stres nas opuścił.




A tutaj ja z moimi druhnami. Nie wiem nawet jak do końca to ująć. Były moimi perełkami w tym dniu. Taka moja ukochana ekipa.


Zdjęcie z mamą i babcią obowiązkowo musiało się pojawić :)


Mój chrześniak z bratem przynieśli nam obrączki. Jestem sobie tak wdzięczna, że nie odpuściłam tego pomysłu. Świetnie się sprawdzili w tej roli. A pomysł z agentami FBI i ich lekki stresem idealnie współgrał.



Po amerykańsku tata odprowadził mnie do ołtarza przy którym czekał już mój przyszły mąż.


Nasza radość 5 sekund po złożeniu sobie przysięgi i oficjalnie jako małżeństwo.






Hehe. To również jest jedno z moich ulubionych zdjęć. My zakochani a nasi świadkowie w pełni w swoich rolach. Świadkowa dopinguje a świadek biega z butelką.





Ach ten tort. Miał być na dworze z zimnymi ogniami. W ostatniej chwili daliśmy wszystkim znać, że zamieniamy na wnętrze. Zmieniliśmy piosenkę na tą która generalnie bardziej nam się podobała ale była zbyt żywiołowa do zimnych ogni. Zostało nam się również confetti, które fajnie tutaj zagrało.


Przyśpiewki na życzenie Pana Młodego, które na prawde fajnie wyszły.



A teraz plik zdjęć moich z moimi: druhną oraz narzeczoną drużby oraz moimi koleżankami.


Zdjęcia z podziękowań dla rodziców również musiały się tutaj pojawić. Karola rodzice również dostali bukiet, po prostu zdjęcie było w momencie gdy już go odłożyli ;)



I tyle. Piękny dzień, piękna noc. Zdjęć mam oczywiście dużo dużo więcej, ale chciałam zostawić tutaj tylko kilka symbolicznych aby nie robić tutaj też zbyt dużego spamu. Po ślubie wykonałam również pamiątkowe albumy dla nas i dla rodziców. 
A teraz już pozostają z nami tylko wspomnienia.
Do zobaczenia!
Angelika

niedziela, 4 października 2026

Nasza pierwsza rocznica ślubu 🤍

Cześć,
aż ciężko mi uwierzyć, że minął już rok od naszego ślubu. Mam wrażenie, że z jednej strony było to dosłownie chwilę temu, a z drugiej… przez ten rok wydarzyło się tyle rzeczy, że nasze wesele wydaje się już trochę takim wspomnieniem z innego życia.

Nie planuję dzisiaj wielkiego podsumowania naszego związku ani tworzenia listy typu „czego nauczył mnie pierwszy rok małżeństwa”. Prawda jest taka, że poza obrączkami, wspólnym nazwiskiem i papierkiem niewiele się u nas nagle zmieniło. Nadal jesteśmy po prostu nami ;) Może tylko mamy teraz jeszcze więcej wspólnych planów, zobowiązań i tematów do ogarnięcia. Budujemy dom, pracujemy, planujemy kolejne rzeczy i jak zawsze próbujemy to wszystko jakoś połączyć. Ale dzisiaj nie o tym. Dzisiaj chciałam wrócić do 4 października 2025 roku. Do dnia, na który czekaliśmy naprawdę długo. Nie będę ukrywać — bardzo lubię wracać do zdjęć i filmów ze ślubu. Wiadomo, na samym weselu człowiek jest wszędzie i nigdzie jednocześnie. Z kimś rozmawia, zaraz ktoś go woła, coś się dzieje, trzeba gdzieś iść, za chwilę zdjęcia, pierwszy taniec, tort… I nagle jest po wszystkim. Serio, tak to właśnie wyglądało.  Tyle miesięcy organizowania, wybierania, ustalania, miliona małych decyzji, a sam dzień mija w takim tempie, że ciężko później uwierzyć, że naprawdę trwał kilkanaście godzin. Dlatego tak bardzo cieszę się, że mamy z niego film. Zdjęcia są piękne i uwielbiam je oglądać, ale film ma w sobie coś zupełnie innego. Są głosy, ruch, emocje, ludzie. Można na chwilę naprawdę wrócić do tego dnia. I właśnie dlatego przy okazji naszej pierwszej rocznicy chciałam zostawić tutaj również nasz ślubny trailer.

Póki co chcę po prostu zatrzymać tutaj tę pierwszą rocznicę i jeden z moich ulubionych filmów. Bo może za kilka lat wejdę w ten wpis ponownie, odpalę trailer i pomyślę: „ale byliśmy młodzi”. Chociaż mam nadzieję, że aż tak szybko to nie nastąpi ;)

Do zobaczenia!
Angelika