Suknie piękne, wspomnienia trudniejsze...czyli ostatni salon sukien ślubnych.

Cześć!
To już ostatni wpis z mojej serii o poszukiwaniu tej jednej, wymarzonej sukni. Trzy salony, zupełnie różne doświadczenia, mnóstwo emocji i jeszcze więcej przemyśleń. Każda z tych wizyt nauczyła mnie czegoś innego — nie tylko o sukniach, ale też o sobie i o tym, jak ogromne znaczenie w takich momentach ma atmosfera. Dziś opowiem Wam o trzecim, ostatnim salonie. Miejscu, z którym wiązałam naprawdę duże nadzieje. I choć historia ta zaczęła się dość niewinnie, szybko pokazała, jak cienka bywa granica między ekscytacją a rozczarowaniem…

Na początek spójrzmy na modele, które przymierzałam a później opowiem wam małe story time.

Suknia #1:
Ładna. Znowu powtórzył się typ mojej studniówkowej... Miała ładny delikatny brokat. Całościowo to nie było to.

Suknia #2:
Jednak z mojej topki! Pięknie się układała. Materiał cudownie pracował. Była uszyta jak na mnie! Finalnie pomiędzy tą a dwoma innymi się wahałam. 

Suknia #3:
W tej czułam się cudownie, jak księżniczka. A rękawki + rękawy dawały mi vibe królewski. Była w mojej top. Nie wybrałam jej bo zarówno rękawki jak i rękawy było za dopłatą + 1000 zł. Więc aby uzyskać ten efekt to było +2000 zł do sukni.

Suknia #4:
Beza. Przymierzyłam aby mieć pewność. To jak ta suknia odstaje mi w tali... Na zdjęciu nie wygląda najgorzej. Czułam się źle.

Suknia #5:
Top of the top. Ponownie ten sam problem, że rękawki były dodatkowo płatne. Podobał mi się klasyczny krój, gorset, ta talia (!!!) i piękny dekolt. Lekki minus za perełki w dekolcie. Nie byłam do tego przekonana wtedy i teraz.

Suknia #6:
Gdybym miała 100 tyś. zł na same suknie ślubne i mogła kupić kilka... na bank wybrałabym tą! Nikt z moich bliskich za nią nie był ale ten dół ♥ Piękna! O dziwo, bo myślałam, że nie będzie w moim guście. Fakt była bardzo ciężka. Nie mogłam się w niej nawet obrócić... 

Suknia #7:
Po czasie nawet nie pamiętałam, że taką przymierzałam. Jak teraz na nią patrzę, ma ładne kwiatki na tiulu. No ale właśnie, tiul! Ja go nie chciałam.

Suknia #8:
Don't judge. Mama chciała abym ją przymierzyła. I wtedy i teraz wielkie "nie".

Suknia #9:
Inny salon, inna syrenka i znów "nie".

Trzeci salon również rozpoczęłyśmy z lekkim „zgrzytem”. Tego dnia miałam zaplanowane trzy wizyty, jedna po drugiej, i niestety do ostatniego miejsca dotarłyśmy z około 20-minutowym opóźnieniem. W każdym salonie miałyśmy zarezerwowaną dokładnie godzinę, więc doskonale rozumiem, że czas miał tu znaczenie. Już na wejściu dało się wyczuć niezadowolenie z powodu naszego spóźnienia. I chcę być tu całkowicie fair — Pani miała do tego prawo. To nie było z naszej strony idealne zachowanie. Zwyczajnie straciłyśmy poczucie czasu, a ja w całym tym ślubnym zamieszaniu chyba najbardziej ;)

Problem pojawił się wtedy, gdy temat spóźnienia zaczął wracać. Najpierw delikatna uwaga, potem kolejna, później drobne „szpile”. Zamiast skupić się na sukniach, fasonach i emocjach, zaczęłam czuć narastające napięcie. Jedno jasne zakomunikowanie sytuacji w zupełności by wystarczyło — informacja, że przez spóźnienie nasz czas zostaje skrócony, byłaby dla mnie całkowicie zrozumiała. Przyjęłabym to bez dyskusji. Zamiast tego temat powracał kilkukrotnie, a atmosfera robiła się coraz cięższa. I właśnie wtedy uświadomiłam sobie, jak ogromne znaczenie ma klimat miejsca. Dziś, gdy wracam myślami do tej wizyty, nie potrafię przywołać w pamięci konkretnych modeli. Zostały ze mną głównie komentarze i emocje. A szkoda — bo to właśnie one, te dobre, powinny zostać najdłużej.

Podsumowując, jeśli jednak spojrzeć wyłącznie na same suknie, bez całej otoczki — najpiękniejsze modele zdecydowanie były u Moniki. Tuż za nimi, a momentami nawet ex aequo na pierwszym miejscu, plasuje się Madonna. Najna niestety znalazła się na końcu mojego prywatnego rankingu. To było dla mnie spore rozczarowanie, bo właśnie z tym miejscem wiązałam największe oczekiwania. Czasem jednak życie pokazuje, że im więcej nadziei w coś wkładamy, tym boleśniejsze bywa zderzenie z rzeczywistością. I to była jedna z tych lekcji.

Jeśli macie ochotę obejrzeć resztę sukni, zostawiam linki:
1-Zanim powiedziałam „tak” – historia tego, jak wybrałam swoją suknię ślubną.
2-Z tym salonem miałam wielkie nadzieje... Rzeczywistość szybko je zweryfikowała

Która suknia z tego salonu najbardziej wam się podobała :D?
Do zobaczenia!
Angelika